الحج

โอ้ มนุษย์เอ๋ย[1] พวกเจ้าจงยำเกรงพระเจ้าของพวกเจ้าเถิด เพราะแท้จริง[2] การสั่นสะเทือนของวันอวสานนั้นเป็นสิ่งที่ร้ายแรงยิ่งนัก

วันที่พวกเจ้าจะเห็นมันคือ แม่นมทุกคนจะตกตะลึงลืมสิ่งที่นางกำลังให้นมแก่ลูกอ่อน[1] และหญิงตั้งครรภ์ทุกคนจะคลอดลูกที่อยู่ในครรภ์ของนางออกมา และเจ้าจะเห็นมนุษย์อยู่ในสภาพมึนเมา ทั้ง ๆ ที่พวกเขามิได้เมา[2] และแต่ว่าการลงโทษของอัลลอฮฺนั้นรุนแรงยิ่งนัก

และในหมู่มนุษย์บางคนมีผู้โต้เถียงในเรื่องของอัลลอฮฺโดยปราศจากความรู้ และเขาจะปฏิบัติตามชัยฏอนทุกตัวที่ดื้อรั้น[1]

ได้มีกำหนดไว้กับมันว่า[1] แท้จริงผู้ใดยึดมันเป็นมิตรสหายแล้ว แน่นอนมันจะทำให้เขาหลงทาง และจะนำเขาไปสู่การลงโทษที่มีเปลวไฟลุกโชน

โอ้ มนุษย์เอ๋ย หากพวกเจ้ายังอยู่ในการสงสัยแคลงใจ เกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพแล้วไซร้ แท้จริงเราได้บังเกิดพวกเจ้าจากดิน[1] แล้วจากเชื้ออสุจิ แล้วจากก้อนเลือด แล้วจากก้อนเนื้อ ทั้งที่เป็นรูปร่างที่สมบูรณ์ และไม่เป็นรูปร่างที่สมบูรณ์ เพื่อเราจะได้ชี้แจงเคล็ดลับแห่งเดชานุภาพแก่พวกเจ้า[2] และเราให้การตั้งครรภ์เป็นที่แน่นอนอยู่ในมดลูกตามที่เราประสงค์ จนถึงเวลาที่กำหนดไว้ แล้วเราให้พวกเจ้าคลอดออกมาเป็นทารก แล้วเพื่อพวกเจ้าจะได้บรรลุสู่วัยฉกรรจ์ของพวกเจ้า และในหมู่พวกเจ้ามีผู้เสียชีวิตในวัยหนุ่ม และในหมู่พวกเจ้ามีผู้ถูกนำกลับสู่วัยต่ำต้อย วัยชรา เพื่อเขาจะไม่รู้อะไรเลยหลังจากการมีความรู้[3] และเจ้าจะเห็นแผ่นดินแห้งแล้ง ครั้นเมื่อเราได้หลั่งน้ำฝนลงมาบนมัน มันก็จะเคลื่อนไหวขยายตัว และพองตัว และงอกเงยออกมาเป็นพืช ทุกอย่างเป็นคู่ ๆ ดูสวยงาม

นั่นก็เพราะว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นพระองค์คือผู้ทรงสัจจะ และแท้จริงพระองค์ทรงให้ผู้ตายมีชีวิตขึ้น[1] และแท้จริงพระองค์ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

และแท้จริงวันอวสานจะมาถึงอย่างแน่นอน ปราศจากข้อสงสัยในมัน และแท้จริงอัลลอฮฺจะทรงให้ผู้ที่อยู่ในสุสานฟื้นคืนชีพขึ้นมา[1]

และในหมู่มนุษย์บางคนมีผู้โต้เถียงในเรื่องของอัลลอฮฺ โดยปราศจากความรู้และโดยปราศจากแนวทางที่ถูกต้อง และปราศจากคัมภีร์ที่มีหลักฐานชัดแจ้ง

เขาจะเอี้ยวตัวของเขาไปอย่างหยิ่งยโส เพื่อให้ผู้คนหลงจากทางของอัลลอฮฺ[1] สำหรับเขาจะได้รับความอัปยศในโลกนี้ และเราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษที่มีไฟลุกไหม้ในวันกิยามะฮฺ

นั่นเพราะว่ามือทั้งสองของเจ้าได้ก่อกรรมทำไว้[1] และแท้จริงอัลลอฮฺนั้นจะไม่ทรงอธรรมต่อปวงบ่าว

และในหมู่มนุษย์บางคน มีผู้เคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ[1]บนขอบทางของศาสนา หากความดีประสบแก่เขา เขาก็พออกพอใจต่อสิ่งนั้น หากความทุกข์ยากประสบแก่เขา เขาก็จะผินหน้าของเขากลับสู่การปฏิเสธ เขาขาดทุนทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า นั่นคือการขาดทุนอย่างชัดแจ้ง

เขาวิงวอนสิ่งอื่นจากอัลลอฮฺ ซึ่งมันไม่ให้โทษแก่เขาและมันก็ไม่ให้คุณแก่เขา นั่นคือการหลงผิดที่ไกลลิบ

เขาวิงวอนต่อผู้ที่โทษของมันจะมีขึ้นเร็วกว่าคุณประโยชน์ของมัน[1] แน่นอนมันเป็นผู้คุ้มครองที่ชั่วช้าแท้ ๆ และมันเป็นสหายที่ชั่วช้าจริง ๆ

แท้จริงอัลลอฮฺทรงให้บรรดาผู้ศรัทธาและผู้กระทำความดีทั้งหลาย เข้าสวนสวรรค์หลากหลาย ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน แท้จริงอัลลอฮฺทรงกระทำสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์[1]

ผู้ใดคิดว่าอัลลอฮฺจะไม่ทรงช่วยเหลือเขา (มุฮัมมัด) ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ก็จงให้เขาผู้นั้นต่อเชือกขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วให้เขาตัดมันออก (ผูกคอตาย) แล้วให้เขาเฝ้าดูว่าแผนการของเขาจะทำให้สิ่งที่เขาเคียดแค้นหมดสิ้นไปไหม[1]

และเช่นนั้นแหละ เราได้ให้อัลกุรอานลงมาเป็นโองการทั้งหลายที่ชัดแจ้ง และอัลลอฮฺนั้นทรงชี้แนะทางให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาชาวยิว[1] และพวกศอบิอีน[2] และพวกนะศอรอ[3] และพวกบูชาไฟ และบรรดาผู้ตั้งภาคี แท้จริงอัลลอฮฺจะทรงตัดสินในระหว่างพวกเขาในวันกิยามะฮฺ แท้จริงอัลลอฮฺทรงเป็นพยานต่อทุกสิ่ง

เจ้ามิได้เห็นหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺเท่านั้น ผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลาย และผู้ที่อยู่ในแผ่นดิน[1] และดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ และดวงดาวทั้งหลาย และภูเขาทั้งหลาย และต้นไม้ และสัตว์ทั้งหลาย และส่วนมากของมนุษย์ ต่างก็สุญูดนอบน้อมต่อพระองค์[2] แต่ส่วนมากการลงโทษจะเหมาะสมคู่ควรแก่เขา และผู้ใดที่อัลลอฮฺทรงทำให้อัปยศก็จะไม่มีผู้ใดให้เกียรติเขา แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงกระทำสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์[3]

ผู้โต้เถียงทั้งสองฝ่ายนี้ต่างก็โต้เถียงกันเกี่ยวกับพระเจ้าของพวกเขา[1] สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น มีอาภรณ์ที่ทำด้วยไฟถูกตัดไว้สำหรับพวกเขา น้ำร้อนเดือดจะถูกเทราดลงบนศีรษะของพวกเขา

สิ่งที่อยู่ในท้องของพวกเขาและหนังจะถูกละลายด้วยน้ำร้อนเดือดนั้น

และสำหรับพวกเขา จะถูกทุบด้วยค้อนเหล็ก

ทุกครั้งที่พวกเขาต้องการจะออกไปจากนรกเนื่องจากความทุกข์ยาก พวกเขาก็ถูกให้กลับไปในนั้นอีก[1] (มีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า) พวกเจ้าจงลิ้มรสการลงโทษที่มีไฟคุไหม้

แท้จริงอัลลอฮฺจะทรงให้บรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีทั้งหลายเข้าสวนสวรรค์หลากหลาย ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน ในนั้นพวกเขาจะถูกสวมใส่กำไลมือที่ทำจากทองคำและไข่มุก และเสื้อผ้าของพวกเขาที่สวมใส่ในนั้นก็เป็นผ้าไหม

และพวกเขาจะถูกนำสู่คำพูดที่ดีมีประโยชน์[1] และจะถูกนำสู่ทางที่ได้รับการสรรเสริญ คือสวนสวรรค์[2]

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และขัดขวางทางของอัลลอฮฺ และมัสยิดอัลหะรอม[1] ซึ่งเราได้ทำมันไว้[2]สำหรับมนุษย์อย่างเท่าเทียมกันทั้งผู้ที่พำนักอยู่ในนั้นและที่มาจากภายนอก และถ้าผู้ใดปรารถนาที่จะกระทำฝ่าฝืนด้วยทุจริตใด ๆ[3] ในนั้น เราก็จะให้เขาลิ้มรสการลงโทษอย่างเจ็บปวด

และจงรำลึกเมื่อเราได้ชี้แนะสถานอัลบัยตฺ[1] แก่อิบรอฮีมว่า เจ้าอย่าตั้งภาคีต่อข้าแต่อย่างใด[2] และจงทำบ้านของข้าให้สะอาด[3] สำหรับผู้มาเวียนรอบ ผู้ยืนละหมาด ผู้รุกัวะ และผู้สุญูด

และจงประกาศแก่มนุษย์ทั่วไปเพื่อการทำฮัจญ์ พวกเขาจะมาหาเจ้าโดยทางเท้า และโดยทางอูฐเพรียวทุกตัว จะมาจากทางไกลทุกทิศทาง[1]

เพื่อพวกเขาจะได้มาร่วมเป็นพยานในผลประโยชน์ของพวกเขา[1] และกล่าวพระนามของอัลลอฮฺในวันที่รู้กันอยู่แล้ว คือวันเชือด[2] ตามที่พระองค์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเขาจากสัตว์สี่เท้า ดังนั้นพวกเจ้าจงกินเนื้อของมัน และจงให้อาหารแก่ผู้ยากจนขัดสน

แล้วให้พวกเขาชำระทำความสะอาดด้วยการโกนหรือตัด และให้พวกเขาทำให้ครบถ้วนในเรื่องบนบานทั้งหลายของพวกเขา (เป็นการจงรักภักดีต่ออัลลอฮฺ) และจงให้พวกเขาฏอวาฟ (เดินเวียน) รอบบ้านอันเก่าแก่[1]

เช่นนั้นแหละ และผู้ใดให้เกียรติต่อข้อห้ามทั้งหลายของอัลลอฮฺ[1] มันก็เป็นการดีแก่เขา ณ ที่พระเจ้าของเขา และปศุสัตว์ทั้งหลายได้เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้า เว้นแต่บางสิ่งที่ถูกบอกกล่าวไว้แก่พวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงปลีกตัวให้พ้นจากความโสมม[2] ซึ่งหมายถึงเจว็ดทั้งหลาย และจงออกห่างจากการกล่าวคำเท็จ[3]

โดยเป็นผู้ยึดมั่นความจริง เพื่ออัลลอฮฺ ไม่เป็นผู้ตั้งภาคีใด ๆ ต่อพระองค์ และผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ เสมือนว่าเขาร่วงลงมาจากชั้นฟ้า แล้วนกก็บินเฉี่ยวเอาเขาไป หรือลมได้พัดพาเขาไปยังดินแดนอันไกลโพ้น

ฉะนั้น ผู้ใดที่ให้เกียรติแก่พระบัญญัติของอัลลอฮฺ[1] แท้จริงมันเป็นส่วนหนึ่งแห่งการยำเกรงของจิตใจ

ในปศุสัตว์เหล่านั้นมีคุณประโยชน์มากหลายสำหรับพวกเจ้า จนถึงเวลาที่ถูกกำหนดไว้[1] และสถานที่เชือดของมันคือบริเวณบ้านอันเก่าแก่[2]

และสำหรับทุก ๆ ประชาชาติเราได้กำหนดสถานที่ทำพิธีกรรม[1] เพื่อพวกเขาจักได้กล่าวพระนามของอัลลอฮฺ[2]ต่อสิ่งที่พระองค์ทรงประทานให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา คือสัตว์สี่เท้า (เช่น อูฐ วัว แพะ แกะ) ฉะนั้นพระเจ้าของพวกเจ้าคือพระเจ้าองค์เดียว ดังนั้นสำหรับพระองค์เท่านั้นพวกเจ้าจงนอบน้อม และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้จงรักภักดีนอบน้อมถ่อมตนเถิด[3]

คือบรรดาผู้ที่เมื่อพระนามของอัลลอฮฺถูกกล่าวขึ้น หัวใจของพวกเขาก็หวั่นเกรง และบรรดาผู้อดทนต่อสิ่งที่ประสบกับพวกเขา และบรรดาผู้ดำรงการละหมาด และจากสิ่งที่เราได้ให้เป็นเครื่องยังชีพแก่พวกเขา พวกเขาก็บริจาค[1]

และอูฐที่อ้วนพีเราได้กำหนดมันให้มีขึ้นสำหรับพวกเจ้า ถือเป็นส่วนหนึ่งจากบรรดาเครื่องหมายของอัลลอฮฺ เพราะในตัวมันมีของดีสำหรับพวกเจ้า[1] ดังนั้นพวกเจ้าจงกล่าวพระนามของอัลลอฮฺ (เมื่อเวลาเชือด) ขณะที่มันยืน ฉะนั้น เมื่อมันล้มลงนอนตะแคงแล้ว[2] พวกท่านก็จงบริโภคมัน และจงแจกจ่ายเป็นอาหารแก่คนที่ไม่เอ่ยขอ[3] และคนที่เอ่ยขอ เช่นนั้นแหละ เราได้ทำให้มันยอมจำนน[4]แก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจักได้ขอบคุณอัลลอฮฺ

เนื้อของมันและเลือดของมันจะไม่ถึงอัลลอฮฺแต่อย่างใด แต่การยำเกรงของพวกเจ้าจะถึงพระองค์[1] เช่นนั้นแหละเราได้ทำให้มันยอมจำนนต่อพวกเจ้า[2] เพื่อพวกเจ้าจักได้แซ่ซร้องอัลลอฮฺอย่างเกรียงไกรต่อการที่พระองค์ทรงชี้แนะแก่พวกเจ้า และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ทำความดีเถิด

แท้จริงอัลลอฮฺทรงปกป้องบรรดาผู้ศรัทธาให้พ้นจากศัตรู[1] แท้จริงอัลลอฮฺไม่ทรงโปรดทุกคนที่ทรยศเนรคุณ

สำหรับบรรดาผู้ (ที่ถูกโจมตีนั้น) ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้ได้ เพราะพวกเขาถูกข่มเหง[1] และแท้จริงอัลลอฮฺทรงสามารถที่จะช่วยเหลือพวกเขาได้อย่างแน่นอน[2]

บรรดาผู้ที่ถูกขับไล่ออกจากบ้านเรือนของพวกเขา โดยปราศจากความยุติธรรม[1] นอกจากพวกเขากล่าวว่า อัลลอฮฺคือพระเจ้าของเราเท่านั้น และหากว่าอัลลอฮฺทรงขัดขวางมิให้มนุษย์ต่อสู้ซึ่งกันและกันแล้ว บรรดาหอสวดและโบสถ์ (ของพวกคริสต์) และสถานที่สวด (ของพวกยิว) และมัสยิดทั้งหลายที่พระนามของอัลลอฮฺถูกกล่าวรำลึกอย่างมากมาย ต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน[2] และแน่นอนอัลลอฮฺจะทรงช่วยเหลือผู้ที่สนับสนุนศาสนาของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงเดชานุภาพอย่างแท้จริง

บรรดาผู้ที่เราให้พวกเขามีอำนาจในแผ่นดิน[1] คือบรรดาผู้ที่ดำรงการละหมาด และบริจาคซะกาต และใช้กันให้กระทำความดี และห้ามปรามกันให้ละเว้นความชั่ว และบั้นปลายของกิจการทั้งหลายย่อมกลับไปหาอัลลอฮฺ

และหากพวกเขา (มุชริกีนมักกะฮฺ) ปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฟังเจ้า แท้จริงชนชาติของนูฮฺและอ๊าดและษะมูด ได้ปฏิเสธไม่เชื่อฟังนบีของพวกเขามาก่อนหน้าพวกเขาแล้ว[1]

และชนชาติของอิบรอฮีม และชนชาติของลูฏ

และชาวมัดยัน และมูซาก็ได้ถูกปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฟังเช่นกัน แต่เราได้ประวิงเวลาให้แก่พวกปฏิเสธศรัทธา แล้วเราก็ได้ลงโทษพวกเขา ดังนั้น เป็นเช่นใดเล่าการลงโทษของเรา[1]

ฉะนั้นกี่เมืองมาแล้ว เราได้ทำลายมันโดยที่ชาวเมืองนั้นอธรรม[1] และมันได้พังพาบลงมา และกี่บ่อนน้ำที่ถูกทอดทิ้ง[2] และกี่ปราสาทสูงที่มั่นคง[3]

พวกเขามิได้ออกเดินทางไปในแผ่นดินดอกหรือ เพื่อหัวใจจะได้พิจารณาเพื่อพวกเขาเอง[1] หรือมีหูเพื่อสดับฟังมัน[2] เพราะแท้จริงการมองของนัยน์ตานั้นมิได้บอดดอก แต่ว่าหัวใจที่อยู่ในทรวงอกต่างหากที่บอด

และพวกเขาเร่งเร้าเจ้าให้มีการลงโทษ แต่ว่าอัลลอฮฺนั้นจะไม่ทรงผิดสัญญาของพระองค์เป็นอันขาด[1] และแท้จริงวันหนึ่ง ณ ที่พระเจ้าของเจ้านั้นเท่ากับหนึ่งพันปี ตามที่พวกเจ้าคำนวณนับ

และกี่เมืองมาแล้ว เราได้ประวิงเวลาการลงโทษมัน[1] โดยที่ชาวเมืองนั้นอธรรม แล้วเราได้ลงโทษทำลายมัน และยังเรานั้นคือทางกลับ

จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงฉันนั้นคือผู้ตักเตือนอันชัดแจ้งแก่พวกท่านเท่านั้น[1]

ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาและทำความดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขานั้นจะได้รับการอภัยโทษและปัจจัยยังชีพอันมีเกียรติ คือสวนสวรรค์[1]

และบรรดาผู้ที่เพียรพยายามอย่างผู้ไร้ความสามารถเพื่อลบล้างโองการทั้งหลายของเรา[1]นั้น ชนเหล่านั้นคือชาวนรก

และเรามิได้ส่งรอซูลคนใด และนบีคนใดก่อนหน้าเจ้า เว้นแต่ว่าเมื่อเขาหวังตั้งใจ[1] ชัยฏอนก็จะเข้ามายุแหย่ให้หันเหออกจากความหวังตั้งใจของเขา[2] แต่อัลลอฮฺก็ทรงทำลายล้างสิ่งที่ชัยฏอนยุแหย่[3] แล้วอัลลอฮฺก็ทรงทำให้โองการทั้งหลายของพระองค์มั่นคง[4] และอัลลอฮฺทรงรอบรู้ทรงปรีชาญาณ

เพื่อพระองค์จะทรงทำให้สิ่งที่ชัยฏอนยุแหย่นั้น เป็นการทดสอบสำหรับบรรดาผู้ที่ในจิตใจของพวกเขามีโรค[1] และจิตใจของพวกเขาแข็งกระด้าง[2] และแท้จริงบรรดาผู้อธรรมนั้นอยู่ในการแตกแยกที่ห่างไกล[3]

และเพื่อบรรดาผู้รู้จะตระหนักว่า แท้จริงอัลกุรอานนั้นคือสัจธรรมจากพระเจ้าของเจ้า เพื่อพวกเขาจะได้ศรัทธาต่อมัน (อัลกุรอาน) แล้วจิตใจของพวกเขาจะได้นอบน้อมต่อมัน (อัลกุรอาน) และแท้จริงอัลลอฮฺทรงเป็นผู้ชี้แนะบรรดาผู้ศรัทธาสู่แนวทางอันเที่ยงตรง[1]

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นยังคงอยู่ในการสงสัยต่ออัลกุรอาน จนกระทั่งวันอวสานเกิดขึ้นแก่พวกเขาโดยฉับพลัน หรือการลงโทษแห่งวันกิยามะฮฺ[1]จะเกิดขึ้นแก่พวกเขา

อำนาจในวันนั้นเป็นของอัลลอฮฺ พระองค์ทรงตัดสินระหว่างพวกเขา[1] ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลายจะอยู่ในสวนสวรรค์หลากหลายแห่งความโปรดปราน

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และไม่เชื่อฟังโองการทั้งหลายของเรานั้น ชนเหล่านั้นพวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างอัปยศ

และบรรดาผู้อพยพในทางของอัลลอฮฺแล้วพวกเขาถูกฆ่าหรือตาย[1] แน่นอนอัลลอฮฺจะทรงประทานปัจจัยยังชีพที่ดี และแท้จริงอัลลอฮฺนั้นพระองค์ทรงเป็นผู้ดีเลิศแห่งบรรดาผู้ประทานปัจจัยยังชีพ[2]

พระองค์จะทรงให้พวกเขาเข้าไปในสถานที่ที่พวกเขาพอใจ คือสวนสวรรค์ และแท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงขันติ

เช่นนั้นแหละ และผู้ใดตอบโต้เยี่ยงที่เขาถูกรังแก[1] แล้วเขาก็ยังถูกข่มเหงอีก อัลลอฮฺจะทรงช่วยเหลือเขาอย่างแน่นอน แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงอภัยยิ่ง ผู้ทรงยกโทษ

เช่นนั้นแหละ[1] เพราะว่าอัลลอฮฺทรงให้กลางคืนคาบเกี่ยวเข้าไปในกลางวัน และพระองค์ทรงให้กลางวันคาบเกี่ยวเข้าไปในกลางคืน[2] และแท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

เช่นนั้นแหละ เพราะว่าอัลลอฮฺคือผู้ทรงสัจจะ[1] และแท้จริงสิ่งที่พวกเขาวิงวอนขออื่นจากพระองค์นั้นมันเป็นเท็จ และแท้จริงอัลลอฮฺพระองค์เป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

เจ้ามิได้พิจารณาดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงให้น้ำหลั่งลงมาจากฟากฟ้า แล้วแผ่นดินก็กลายเป็นเขียวสดชื่น แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง[1]

สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นสิทธิของพระองค์[1] และแท้จริงอัลลอฮฺนั้นคือผู้ทรงพอเพียงจากสิ่งทั้งหลาย ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

เจ้ามิได้พิจารณาดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงอำนวยความสะดวกให้แก่พวกเจ้าสิ่งที่มีอยู่ในแผ่นดิน[1] และเรือแล่นไปตามท้องทะเลโดยบัญชาของพระองค์ และทรงยึดชั้นฟ้ามิให้มันตกลงมาบนแผ่นดิน เว้นแต่โดยอนุมัติของพระองค์[2] แท้จริงอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอ่อนโยน ผู้ทรงเมตตาเสมอต่อมนุษย์

และพระองค์คือผู้ทรงให้พวกเจ้าเป็น[1] แล้วทรงให้พวกเจ้าตาย[2] หลังจากนั้นก็ทรงให้พวกเจ้าเป็นอีก[3] แท้จริงมนุษย์นั้นช่างเนรคุณยิ่ง

สำหรับทุก ๆ ประชาชาติเราได้กำหนดพิธีทางศาสนาขึ้นโดยที่พวกเขาปฏิบัติพิธีนั้น[1] ดังนั้นคนหนึ่งคนใดอย่าได้โต้แย้งเจ้าในกิจการนั้น และจงเรียกร้องเชิญชวนไปสู่พระเจ้าของเจ้า[2] แท้จริงเจ้านั้นอยู่บนแนวทางที่เที่ยงธรรม

และหากพวกเขาโต้แย้งเจ้า[1] ก็จงกล่าวเถิดว่า อัลลอฮฺทรงรอบรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกท่านกระทำอยู่

อัลลอฮฺจะทรงตัดสินระหว่างพวกท่านในวันกิยามะฮฺ ในสิ่งที่พวกท่านได้ขัดแย้งกันในเรื่องนั้น[1]

เจ้ามิรู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าและแผ่นดิน แท้จริงสิ่งนั้นอยู่ในบันทึกแล้ว[1] แท้จริงในการนั้นเป็นการง่ายดายสำหรับอัลลอฮฺ

และพวกเขาสักการะบูชาสิ่งอื่นจากอัลลอฮฺ[1] ซึ่งพระองค์มิได้ประทานลงมาให้เป็นหลักฐาน[2] และสำหรับพวกเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้[3] และสำหรับพวกอธรรมนั้นไม่มีผู้ช่วยเหลือใด ๆ

และเมื่อโองการทั้งหลายอันชัดแจ้งของเราได้ถูกนำมาอ่านแก่พวกเขา[1] เจ้าจะสังเกตเห็นอาการบอกปัดไม่ยอมรับบนใบหน้าของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา[2] พวกเขาเกือบจะเข้าไปทำร้ายบรรดาผู้อ่านโองการทั้งหลายของเราให้พวกเขาฟัง จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ฉันจะแจ้งให้พวกท่านทราบถึงสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่านี้ไหม[3] มันคือไฟนรกไงเล่า อัลลอฮฺทรงสัญญามันไว้แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และมันเป็นทางกลับที่ชั่วร้ายยิ่ง

โอ้มนุษย์เอ๋ย[1] อุทาหรณ์หนึ่งถูกยกมากล่าวไว้แล้ว ดังนั้นพวกเจ้าจงฟังมันให้ดี[2] แท้จริงบรรดาที่พวกเจ้าวิงวอนขอความช่วยเหลืออื่นจากอัลลอฮฺนั้น พวกมันไม่สามารถจะให้บังเกิดแม้แต่แมลงวันสักตัวหนึ่ง หากว่าพวกมันจะรวมหัวกันเพื่อการนั้นก็ตาม[3] และถ้าแมลงวันพาสิ่งใดหนีไปจากพวกมัน พวกมันก็ไม่สามารถจะเอามันกลับคืนมาได้จากแมลงวัน ทั้งผู้ขอและผู้ถูกขอ[4] อ่อนแอแท้ ๆ

พวกเขามิได้ให้เกียรติอัลลอฮฺตามที่ควรจะให้เกียรติต่อพระองค์[1] แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงเดชานุภาพโดยแท้จริง

อัลลอฮฺทรงคัดเลือกบรรดาทูตจากหมู่มลาอิกะฮฺและจากหมู่มนุษย์[1] แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

พระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา และกิจการทั้งหลายจะถูกนำกลับไปยังอัลลอฮฺ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าจงรูกัวะ จงสุญูด[1] และจงเคารพภักดีต่อพระเจ้าของพวกเจ้าเถิด และจงประกอบความดี[2] เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับชัยชนะ

และจงต่อสู้เพื่ออัลลอฮฺ ซึ่งเป็นการต่อสู้ที่แท้จริงเพื่อพระองค์[1] พระองค์ทรงคัดเลือกพวกเจ้า และพระองค์มิได้ทรงทำให้เป็นการลำบากแก่พวกเจ้าในเรื่องของศาสนา[2] ศาสนา (ที่ไม่ลำบาก) คือศาสนาของอิบรอฮีม บรรพบุรุษของพวกเจ้า[3] พระองค์ทรงเรียกชื่อพวกเจ้าว่ามุสลิมีน ในคัมภีร์ก่อน ๆ และในอัลกุรอาน เพื่อรอซูลจะได้เป็นพยานต่อพวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้เป็นพยานต่อมนุษย์ทั่วไป[4] ดังนั้นพวกเจ้าจงดำรงการละหมาด และบริจาคซะกาต และจงยึดมั่นต่ออัลลอฮฺ พระองค์เป็นผู้คุ้มครองพวกเจ้า เพราะพระองค์คือผู้คุ้มครองที่ดีเลิศ และผู้ทรงช่วยเหลือที่ดีเยี่ยม