السجدة

อะลิฟ ลาม มีม[1]

การประทานลงมาของคัมภีร์นี้ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในนั้น[1] จากพระเจ้าแห่งสากลโลก

หรือพวกเขากล่าวว่า “เขา (มุฮัมมัด) ได้ปั้นแต่งคัมภีร์นี้ขึ้นมา”[1] แต่ว่าคัมภีร์นี้คือสัจธรรมจากพระเจ้าของเจ้า เพื่อเจ้าจักได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่งที่มิได้มีผู้ตักเตือนคนใดมายังพวกเขาก่อนหน้าเจ้า[2] เพื่อว่าพวกเขาจะได้อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง[3]

อัลลอฮฺคือผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลาย[1] และแผ่นดิน[2] และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสองในเวลา 6 วัน[3] แล้วพระองค์ทรงสถิตอยู่บนบัลลังก์[4] สำหรับพวกเจ้านั้นไม่มีผู้คุ้มครองและผู้ช่วยเหลืออื่นจากพระองค์[5] แล้วพวกเจ้ามิได้ใคร่ครวญบ้างดอกหรือ?

พระองค์ทรงบริหารกิจการจากชั้นฟ้าสู่แผ่นดิน[1] แล้วมันจะขึ้นไปสู่พระองค์ในวันหนึ่งซึ่งกำหนดของมันเท่ากับหนึ่งพันปีตามที่พวกเจ้านับ[2]

นั่นคือพระผู้ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับและเปิดเผย[1] เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

ผู้ทรงทำให้ทุกสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างมันให้ดีงาม[1] และพระองค์ทรงเริ่มการสร้างมนุษย์จากดิน[2]

แล้วทรงให้การสืบตระกูลของมนุษย์มาจากน้ำ (อสุจิ) อันไร้ค่า

แล้วทรงทำให้เขามีสัดส่วนที่สมบูรณ์[1] และทรงเป่ารูหฺ (วิญญาณ) ของพระองค์เข้าไปในเขา และทรงให้พวกเจ้าได้ยินและได้เห็นและให้มีจิตใจ (สติปัญญา)[2] ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าขอบคุณ

และพวกเขากล่าวกันว่า เมื่อเราได้สลายตัวลงสู่ใต้ผืนแผ่นดินไปแล้ว เราจะเกิดขึ้นมาใหม่กระนั้นหรือ[1] แต่พวกเขาปฏิเสธต่อการพบพระเจ้าของพวกเขา[2]

จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด มะลักผู้ปลิดชีวิตผู้ได้รับมอบหมายเกี่ยวกับพวกท่านจะปลิดชีวิตของพวกท่าน แล้วพวกท่านจะถูกนำกลับไปยังพระเจ้าของพวกท่าน[1]

และถ้าเจ้าได้เห็น เมื่อผู้กระทำผิดทั้งหลายก้มศีรษะของพวกเขาลง[1] ณ ที่พระเจ้าของพวกเขา (พลางกล่าวว่า) ข้าแต่พระเจ้าของเรา เราได้เห็นแล้ว เราได้ยินแล้ว[2] ขอได้ทรงโปรดส่งเรากลับไป (ยังโลกดุนยา) เพื่อเราจะได้กระทำความดี แท้จริงเราเป็นผู้มีความเชื่อมั่นแล้ว (ณ บัดนี้)[3]

และถ้าเราประสงค์ แน่นอนเราจะทำให้ทุกชีวิตสู่แนวทางที่ถูกต้องของมัน[1] แต่ว่าคำสัญญาของข้าจะต้องสมจริง[2] แน่นอนข้าจะให้นรกเต็มไปด้วยญินและมนุษย์รวมทั้งหมด[3]

ดังนั้น พวกเจ้า (ชาวนรก) จงลิ้มรสเถิด เนื่องด้วยพวกเจ้าได้ลืมการชุมนุมกันในวันนี้ของพวกเจ้า[1] แท้จริงเราก็ลืมพวกเจ้าด้วย[2] และพวกเจ้าจงลิ้มรสการลงโทษอย่างตลอดกาลตามที่พวกเจ้าได้กระทำไว้เถิด[3]

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาต่ออายาตทั้งหลายของเราเท่านั้น ที่เมื่อพวกเขาถูกเตือนให้รำลึกถึงอายาต พวกเขา (ก็จะ) ก้มลงสุญูด[1] และสดุดีสรรเสริญแด่พระเจ้าของพวกเขา[2] โดยที่พวกเขาไม่หยิ่งผยอง[3]

สีข้างของพวกเขาเคลื่อนห่างจากที่นอน[1] พลางวิงวอนต่อพระเจ้าของพวกเขาด้วยความกลัวและความหวัง[2] และพวกเขาบริจาค[3]สิ่งที่เราได้ให้เป็นเครื่องยังชีพแก่พวกเขา

ดังนั้น จึงไม่มีชีวิตใดรู้สิ่งที่ถูกซ่อนไว้สำหรับพวกเขา ให้เป็นที่รื่นรมย์แก่สายตา[1] เป็นการตอบแทนในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้[2]

ดังนั้น ผู้ศรัทธาจะเหมือนกับคนชั่วช้ากระนั้นหรือ? พวกเขาย่อมไม่เท่าเทียมกันแน่ ๆ[1]

ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลายนั้น[1] สำหรับพวกเขาคือสวนสวรรค์หลากหลาย เป็นที่พำนักเตรียมไว้ตามที่พวกเขาได้กระทำไว้[2]

และส่วนบรรดาผู้ชั่วช้านั้น[1] ที่พำนักของพวกเขาคือไฟนรก คราใดที่พวกเขาต้องการจะออกไปจากมัน พวกเขาจะถูกบังคับให้เข้าไปในนั้นอีก[2] และจะมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงลิ้มรสการลงโทษของไฟนรกซึ่งพวกท่านเคยปฏิเสธไม่เชื่อมัน”[3]

และแน่นอน เราจะให้พวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษอันใกล้ (ในโลกนี้)[1] ก่อนการลงโทษอันยิ่งใหญ่ (ในปรโลก) เพื่อว่าพวกเขาจะกลับมาสำนึกผิด

และผู้ใดเล่าจะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ถูกเตือนให้รำลึกถึงอายาตทั้งหลายของพระเจ้าของเขา แล้วเขาก็ผินหลังให้กับอายาตเหล่านั้น[1] แท้จริงเราเป็นผู้จองเวรบรรดาผู้กระทำผิด[2]

และโดยแน่นอน เราได้ให้คัมภีร์แก่มูซา[1] ดังนั้นเจ้า (มุฮัมมัด) อย่าอยู่ในการสงสัยต่อการพบมัน[2] และเราได้ทำให้มัน (คัมภีร์อัตเตารอฮฺ) เป็นแนวทางที่ถูกต้องแก่วงศ์วานของอิสรออีล

และเราได้จัดให้มีหัวหน้าจากพวกเขา เพื่อจะได้ชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องตามคำบัญชาของเรา[1] ในเมื่อพวกเขามีความอดทนและพวกเขาเชื่อมั่นต่ออายาตทั้งหลายของเรา[2]

แท้จริงพระเจ้าของเจ้า พระองค์จะทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันกิยามะฮฺ ในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกันในเรื่องนั้น[1]

ยังมิเป็นที่ประจักษ์ชัดแก่พวกเขาดอกหรือว่า กี่มากน้อยแล้วที่เราได้ทำลายประชาชาติก่อนหน้าพวกเขาไปหลายชั่วศตวรรษ[1] โดยที่พวกเขา (กุฟฟารมักกะฮฺ) ได้ไปพบเห็นมาในที่พำนักอาศัยของพวกเขา[2] แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณอย่างมากหลาย แล้วพวกเขายังไม่เชื่อฟัง (ใคร่ครวญ) อีกหรือ[3]

พวกเขาไม่เห็นดอกหรือว่า เราได้ให้น้ำไหลลงสู่แผ่นดินที่แห้งแล้ง[1] แล้วด้วยมัน (น้ำ) เราได้ให้พืชผลงอกเงยออกมา เพื่อปศุสัตว์ของพวกเขาและตัวของพวกเขาเองได้กินจากมัน[2] แล้วพวกเขายังไม่เห็นอีกหรือ

และพวกเขากล่าวว่า เมื่อใดเล่าชัยชนะนี้ (จะเกิดขึ้นแก่พวกท่าน) หากพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง[1]

จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) วันแห่งชัยชนะนั้น การศรัทธาของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่อำนวยประโยชน์แก่พวกเขาเลย[1] และพวกเขาก็จะไม่ถูกให้ยืดเวลาออกไป[2]

ดังนั้น จงผินหลังห่างออกจากพวกเขาเสียเถิด[1] และจงคอยดู แท้จริงพวกเขาก็จะเป็นผู้คอยดู[2]