فاطر

บรรดาการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮฺผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน[1] ผู้ทรงแต่งตั้งมลาอิกะฮฺให้เป็นผู้นำข่าว ผู้มีปีกสอง สาม และสี่ ทรงเพิ่มในการสร้างตามที่พระองค์ทรงประสงค์[2] แท้จริงอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอานุภาพเหนือทุกสิ่ง

สิ่งใดที่อัลลอฮฺทรงประทานให้จากความเมตตาแก่มนุษยชาติ ไม่มีผู้ยับยั้งมันได้[1] และสิ่งใดที่พระองค์ทรงยับยั้งไว้ ก็ไม่มีผู้ใดให้มันได้หลังจาก (การยับยั้ง) ของพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

โอ้มนุษย์เอ๋ย พวกเจ้าจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮฺที่มีต่อพวกเจ้า[1] จะมีพระผู้สร้างอื่นใดจากอัลลอฮฺกระนั้นหรือ[2] ที่จะประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้าจากฟากฟ้าและแผ่นดิน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้ นอกจากพระองค์ ดังนั้น ทำไมเล่าพวกเจ้าจึงถูกหลอกลวงให้หันห่างออกไป (จากความจริง)[3]

และหากพวกเขาปฏิเสธเจ้า แน่นอน บรรดารอซูลก่อนหน้าเจ้าก็ได้ถูกปฏิเสธมาก่อนแล้ว[1] และการงานทั้งหลายย่อมถูกนำกลับไปหาอัลลอฮฺ

โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงสัญญาของอัลลอฮฺนั้นเป็นจริงเสมอ[1] ดังนั้น อย่าให้การดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้ล่อลวงพวกเจ้า[2] และอย่าให้การหลอกล่อ (ชัยฏอน) มาล่อลวงพวกเจ้าเกี่ยวกับอัลลอฮฺเป็นอันขาด[3]

แท้จริงมารชัยฏอนนั้นเป็นศัตรูกับพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงถือว่ามันเป็นศัตรู[1] แท้จริงมันเรียกร้องพลพรรคของมัน เพื่อให้พวกมันเป็นสหายแห่งไฟลุกโชติช่วง[2]

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น สำหรับพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันสาหัส ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย[1] สำหรับพวกเขาจะได้รับการอภัยโทษและรางวัลอันยิ่งใหญ่

ดังนั้น ผู้ที่ความชั่วแห่งการงานของเขาได้ถูกทำให้เพริศแพร้วแก่เขา แล้วเขาเห็นว่ามันเป็นสิ่งดีกระนั้นหรือ?[1] แท้จริง อัลลอฮฺจะทรงทำให้หลงผิดแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงชี้แนะแนวทางที่ถูกต้องแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ ดังนั้น เจ้าอย่าทำให้จิตใจของเจ้ากลับกลายเป็นระทมทุกข์เนื่องเพราะพวกเขา[2] แท้จริง อัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเขากระทำ

และอัลลอฮฺซึ่งทรงส่งลมทั้งหลายออกไป[1] และมันได้หอบเป็นเมฆขึ้น แล้วเราได้ให้มันพัดพาไปยังดินแดนที่แห้งแล้ง แล้วเราได้ให้แผ่นดินนั้นมีชีวิต (ชุ่มชื้นด้วยน้ำฝน) หลังจากการแห้งแล้งของมัน เช่นนั้นแหละการฟื้นคืนชีพ[2]

ผู้ใดต้องการอำนาจ ดังนั้นอำนาจทั้งมวลเป็นของอัลลอฮฺ[1] คำกล่าวที่ดีย่อมจะขึ้นไปสู่พระองค์[2] และการงานที่ดีนั้นพระองค์ทรงยกย่องสรรเสริญมัน[3] และบรรดาผู้วางแผนชั่วร้ายทั้งหลายนั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษอันเจ็บแสบ[4] และแผนการณ์ของชนเหล่านั้นย่อมจะพินาศ

และอัลลอฮฺทรงบังเกิดพวกเจ้ามาจากฝุ่นดิน แล้วก็มาจากเชื้ออสุจิ แล้วทรงทำให้พวกเจ้าเป็นคู่สามีภริยา[1] และจะไม่มีหญิงใดตั้งครรภ์และนางจะไม่คลอด เว้นแต่ด้วยความรอบรู้ของพระองค์ และไม่มีผู้สูงอายุคนใดจะถูกยืดอายุออกไป และอายุของเขาก็จะไม่ถูกตัดทอน เว้นแต่อยู่ในบันทึก (ของพระองค์) แท้จริง นั่นเป็นการง่ายดายสำหรับอัลลอฮฺ

และทะเลทั้งสองนั้นไม่เหมือนกัน[1] อันนี้จืดสนิทอร่อยน่าดื่ม เครื่องดื่มของมันคล่องคอ และอันนี้เค็มจัด และจากแต่ละทุกแห่งนั้น พวกเจ้าจะได้กินเนื้ออันอ่อนนุ่ม[2] และพวกเจ้าเอาออกมาจาก (ทะเลทั้งสอง) เครื่องประดับเพื่อใช้มันเป็นอาภรณ์[3] และเจ้าเห็นเรือแล่นฝ่าผิวน้ำไป เพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหาความโปรดปรานของพระองค์[4] และเพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณ

พระองค์ทรงให้กลางคืนคาบเกี่ยวเข้าไปในกลางวัน และทรงให้กลางวันคาบเกี่ยวเข้าไปในกลางคืน[1] และทรงให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เป็นประโยชน์ (แก่มนุษย์) ทุกสิ่งโคจรไปตามวาระที่ได้กำหนดไว้ นั่นคืออัลลอฮฺพระเจ้าของพวกเจ้า[2] อำนาจการปกครองทั้งมวลเป็นสิทธิ์ของพระองค์ และสิ่งที่พวกเจ้าวิงวอนขออื่นจากพระองค์นั้น พวกมันมิได้ครอบครองสิ่งใดแม้แต่เยื่อบางหุ้มเมล็ดอินทผลัม[3]

หากพวกเจ้าวิงวอนขอพวกมัน พวกมันจะไม่ได้ยินการวิงวอนขอของพวกเจ้า[1] ถึงแม้พวกมันได้ยิน พวกมันก็จะไม่ตอบรับพวกเจ้า[2] และในวันกิยามะฮฺพวกมันจะปฏิเสธการตั้งภาคีของพวกเจ้า และไม่มีผู้ใดแจ้งแก่เจ้าได้นอกจากพระผู้ทรงรอบรู้ ตระหนักยิ่ง

โอ้มนุษย์เอ๋ย พวกเจ้าเป็นผู้ขัดสนต้องการพึ่งอัลลอฮฺ[1] แต่อัลลอฮฺนั้น พระองค์ทรงมั่งมีอย่างล้นเหลือ ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

หากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้พวกเจ้าสูญสิ้นไป[1] และจะทรงนำมาซึ่งกลุ่มชนรุ่นใหม่

และในการณ์นั้นมิใช่เป็นการยากแก่อัลลอฮฺเลย[1]

และไม่มีผู้แบกภาระคนใดที่จะแบกภาระของผู้อื่นได้[1] และถ้าผู้ที่แบกภาระหนักอยู่แล้วขอร้อง (ผู้อื่น) ให้ช่วยแบกมัน ก็จะไม่มีสิ่งใดถูกแบกออกจากเขา ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นญาติสนิทก็ตาม[2] แท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนบรรดาผู้เกรงกลัวพระเจ้าของพวกเขาในสิ่งเร้นลับ และพวกเขาดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และผู้ใดขัดเกลาตนเอง แท้จริงเขาก็ขัดเกลาเพื่อตัวของเขาเอง[3] และยังอัลลอฮฺเท่านั้นคือการกลับไป[4]

และคนตาบอดกับคนตาดีนั้น[1] ย่อมไม่เหมือนกัน

และความมืดทึบกับแสงสว่าง[1] ก็ไม่เหมือนกัน

และที่เงาร่มกับที่ร้อนแดด[1] ก็ไม่เหมือนกัน

และคนเป็นกับคนตายนั้น[1] ย่อมไม่เหมือนกัน แท้จริงอัลลอฮฺทรงให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ได้ยิน[2] และเจ้าไม่สามารถที่จะให้ผู้ที่อยู่ในหลุมฝังศพได้ยินได้[3]

เจ้ามิใช่อื่นใดนอกจากเป็นผู้ตักเตือนเท่านั้น

แท้จริงเราได้ส่งเจ้ามาด้วยสัจธรรม[1] เป็นผู้แจ้งข่าวดีและผู้ตักเตือน[2] และไม่มีประชาชาติใด (ในอดีต) เว้นแต่จะต้องมีผู้ตักเตือน (ถูกส่งมา) ยังพวกเขา

และหากพวกเขาปฏิเสธเจ้า แน่นอนบรรดาผู้ที่มีมาก่อนพวกเขาก็ได้ปฏิเสธ (มาก่อน) แล้ว[1] บรรดารอซูลของพวกเขาได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา และด้วยคัมภีร์ต่าง ๆ และคัมภีร์อันแจ่มจรัส[2]

แล้วข้าได้ลงโทษบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น การปฏิเสธต่อเราจะ (มีผล) เป็นอย่างไร (ต่อพวกเขา)?[1]

เจ้ามิได้พิจารณาดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงให้น้ำหลั่งลงมาจากฟากฟ้า แล้วเราได้ให้พืชผลงอกเงยออกมาด้วยมัน (จากน้ำ) สีสันของมันแตกต่างกันไป[1] และในหมู่ภูเขาทั้งหลายมีชนิดต่าง ๆ ขาวและแดง หลากหลายสี[2] และสีดำสนิท

และในหมู่มนุษย์ และสัตว์ และปศุสัตว์ ก็มีหลากหลายสีเช่นเดียวกัน[1] แท้จริง บรรดาผู้ที่มีความรู้จากปวงบ่าวของพระองค์เท่านั้นที่เกรงกลัวอัลลอฮฺ[2] แท้จริงอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงอภัยเสมอ

แท้จริง บรรดาผู้อ่านคัมภีร์ของอัลลอฮฺ[1] และดำรงการละหมาด[2] และบริจาคสิ่งที่เราได้ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา โดยซ่อนเร้นและเปิดเผย[3] เพื่อหวังการค้าที่ไม่ซบเซา (ขาดทุน)

เพื่อพระองค์จะทรงตอบแทนรางวัลของพวกเขาให้แก่พวกเขาอย่างครบถ้วน และจะทรงเพิ่มให้แก่พวกเขาจากความโปรดปรานของพระองค์[1] แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงชื่นชม[2] (เพราะการภักดีของพวกเขา)

และคัมภีร์ที่เราได้ให้แก่เจ้านั้นมันคือสัจธรรม[1] เป็นการยืนยันในสิ่งที่ได้มีมาก่อนมัน[2] แท้จริง อัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงตระหนัก ผู้ทรงเห็นต่อปวงบ่าวของพระองค์[3]

และเราได้ให้คัมภีร์เป็นมรดกสืบทอดมาแก่บรรดาผู้ที่เราคัดเลือกแล้วจากปวงบ่าวของเรา[1] บางคนในหมู่พวกเขาเป็นผู้อธรรมแก่ตัวเอง และบางคนในหมู่พวกเขาเป็นผู้เดินสายกลาง และบางคนในหมู่พวกเขาเป็นผู้รุดหน้าในการทำความดีทั้งหลาย ด้วยอนุมัติของอัลลอฮฺ[2] นั่นคือความโปรดปรานอันใหญ่หลวง

สวนสวรรค์หลากหลายเป็นที่พำนักอันสถาพร[1] พวกเขาจะเข้าไปอยู่ในนั้น ในสวนสวรรค์พวกเขาจะได้ประดับด้วยกำไลทองและไข่มุก และอาภรณ์ของพวกเขาในนั้นคือผ้าไหม

และพวกเขากล่าวว่า บรรดาการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮฺ ซึ่งพระองค์ทรงขจัดความระทมทุกข์ออกจากเรา[1] แท้จริงพระเจ้าของเราเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงชื่นชม[2] (ต่อผู้จงรักภักดีต่อพระองค์)

ซึ่งพระองค์ทรงให้เราได้พำนักในสถานที่พำนักอันสถาพร ด้วยความโปรดปรานของพระองค์[1] ความเหน็ดเหนื่อยจะไม่ประสบแก่เราในนั้น และความเบื่อหน่ายก็จะไม่ประสบแก่เราในนั้น

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา พวกเขาจะได้รับไฟนรกญะฮันนัม (เป็นการตอบแทน)[1] จะไม่ถูกตัดสินลงโทษให้พวกเขาตาย เพื่อที่พวกเขาจะได้ตาย[2] และการลงโทษของมันก็จะไม่ถูกลดหย่อนแก่พวกเขา[3] เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนแก่ทุกผู้เนรคุณ (ปฏิเสธศรัทธา)

และพวกเขาจะตะโกนอยู่ในนรกนั้นว่า ข้าแต่พระเจ้าของเรา ขอพระองค์ได้ทรงโปรดนำเราออกไป (จากนรก) เพื่อเราจะได้ปฏิบัติการงานที่ดี[1] อื่นจากที่เราได้ปฏิบัติไปแล้ว[2] และเรามิได้ให้อายุของพวกเจ้ายืนนานพอดอกหรือ[3] เพื่อผู้ที่ใคร่ครวญจะได้รำลึกถึงข้อตักเตือน และ (ยิ่งกว่านั้น) ได้มีผู้ตักเตือนมายังพวกเจ้าแล้ว[4] ดังนั้น พวกเจ้าจงลิ้มรส (การลงโทษ) เถิด เพราะสำหรับบรรดาผู้อธรรมนั้นจะไม่มีผู้ช่วยเหลือ[5]

แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก[1]

พระองค์คือผู้ทรงแต่งตั้งพวกเจ้าให้เป็นตัวแทนรับช่วงในแผ่นดิน[1] ดังนั้น ผู้ใดปฏิเสธศรัทธา การปฏิเสธของเขาก็จะตกอยู่แก่เขา และการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาจะไม่เพิ่มสิ่งใดให้แก่พวกปฏิเสธศรัทธา ณ ที่พระเจ้าของพวกเขาเลย นอกจากความอัปยศอดสู[2] และการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาจะไม่เพิ่มสิ่งใดให้แก่พวกปฏิเสธศรัทธา นอกจากความหายนะ[3]

จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) พวกท่านไม่เห็นดอกหรือ บรรดาภาคี (เจว็ด) ของพวกท่านที่พวกท่านวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮฺ จงแสดงให้ฉันเห็นซิว่าพวกมันได้สร้างอะไรในแผ่นดินนี้[1] หรือว่าพวกมันมีส่วนร่วมในชั้นฟ้าทั้งหลาย หรือว่าเราได้ให้คัมภีร์แก่พวกมัน พวกมันจึงยึดมั่นอยู่บนหลักฐานของมัน[2] เปล่าดอก! บรรดาผู้อธรรมนั้นต่างก็มิได้มีสัญญาอะไรต่อกัน นอกจากการหลอกลวงเท่านั้น[3]

แท้จริงอัลลอฮฺทรงค้ำจุนชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเอาไว้ มิให้มันหล่นลงมา[1] และหากมันทั้งสองหล่นลงมา ก็ไม่มีผู้ใดค้ำจุนมันทั้งสองไว้ได้นอกจากพระองค์[2] แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงขันติ ผู้ทรงอภัยเสมอ[3]

และพวกเขาได้สาบานต่ออัลลอฮฺด้วยการสาบานอย่างแข็งขันของพวกเขาว่า หากมีผู้ตักเตือนมายังพวกเขา แน่นอนพวกเขาก็จะเป็นประชาชาติหนึ่งที่อยู่ในแนวทางที่ถูกต้องยิ่ง (กว่าประชาชาติอื่น ๆ)[1] ครั้นเมื่อได้มีผู้ตักเตือนมายังพวกเขา[2] มันมิได้เพิ่มสิ่งใดแก่พวกเขานอกจากการเตลิดหนี

ด้วยการหยิ่งยะโสในแผ่นดิน[1] และการวางแผนชั่ว[2] แต่แผนชั่วนั้นจะไม่ห้อมล้อมผู้ใด นอกจากเจ้าของของมันเท่านั้น พวกเขาจะคอยอะไรอีกเล่า นอกจากแนวทางของบรรพชน[3] ดังนั้น เจ้าจะไม่พบการเปลี่ยนแปลงในแนวทางของอัลลอฮฺ[4] และเจ้าจะไม่พบการบิดเบือนในแนวทางของอัลลอฮฺแต่ประการใด[5]

พวกเขามิได้ท่องเที่ยวไปตามแผ่นดินดอกหรือ[1] แล้วพิจารณาดูว่า บั้นปลายของประชาชาติในยุคก่อนหน้าพวกเขานั้นเป็นเช่นใด? เป็นที่ปรากฏว่าพวกเหล่านั้นมีพลังเข้มแข็งกว่าพวกเขา[2] และอัลลอฮฺนั้นไม่มีสิ่งใดในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินจะทำให้พระองค์หมดความสามารถไปได้[3] แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงอานุภาพเสมอ

และหากอัลลอฮฺจะทรงเอาโทษมนุษย์ตามที่พวกเขาได้ขวนขวายเอาไว้แล้ว พระองค์จะไม่ทรงให้เหลือไว้บนหน้าแผ่นดินซึ่งสัตว์โลกต่าง ๆ[1] แต่ว่าพระองค์ทรงประวิงเวลาให้พวกเขาจนถึงเวลาที่ถูกกำหนดไว้[2] ครั้นเมื่อวาระกำหนดของพวกเขาได้มาถึง เมื่อนั้นแหละ แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงเห็นปวงบ่าวของพระองค์เสมอ[3]