القيامة

ข้าขอสาบานต่อวันกิยามะฮฺ

และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง[1]

มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ[1]

แน่นอนทีเดียว เราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่วต่อไปข้างหน้า[1]

เขาถามว่า เมื่อใดเล่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น)[1]

แต่เมื่อสายตามืดมัว

และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด

และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน

วันนั้น มนุษย์จะกล่าวขึ้นว่า ไหนเล่าทางหนี[1]

เปล่าเลย ไม่มีที่พึ่งพิงดอก

ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือที่พักอันสงบสุข

วันนั้น มนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้า และภายหลัง[1]

เปล่าเลย มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง[1]

ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม

เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ

แท้จริงหน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ

ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น

แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือการอธิบายอัลกุรอาน[1]

เปล่าเลย แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

และพวกเจ้าละทิ้งปรโลก[1]

ในวันนั้น หลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน

จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน

และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด

มันคิดว่า ความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน[1]

เปล่าเลย เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย

และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม

และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป

และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)

วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า

เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด

แต่เขาปฏิเสธ และผินหลังกลับ[1]

แล้วเขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยโส

ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด[1]

มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ

เขามิได้เป็นน้ำกามหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกพุ่งออกมากระนั้นหรือ

แล้วเขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่ง แล้วพระองค์ทรงบังเกิด แล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์

แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง

ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ[1]