الانشقاق

เมื่อชั้นฟ้าได้แตกแยกออก

และมันได้เชื่อฟังพระเจ้าของมัน และมันจำต้องกระทำเช่นนั้น[1]

และเมื่อแผ่นดินถูกให้แผ่กว้าง

และมันได้ปลดเปลื้องสิ่งที่อยู่ในมันออกมา และมันก็ว่างเปล่า

และมันได้เชื่อฟังพระเจ้าของมัน และมันจำต้องกระทำเช่นนั้น[1]

โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงเจ้าต้องพากเพียรไปสู่พระเจ้าของเจ้าอย่างทรหดอดทน แล้วเจ้าจึงจะพบพระองค์

ส่วนผู้ที่ถูกยื่นบันทึกของเขาให้ทางเบื้องขวาของเขา

เขาก็จะถูกชำระสอบสวนอย่างง่ายดาย

และเขาจะกลับไปยังครอบครัวของเขาด้วยความดีใจ[1]

และส่วนผู้ที่ถูกยื่นบันทึกของเขาให้ทางเบื้องหลังของเขา

แล้วเขาก็จะร้องเรียกหาความหายนะ

และเขาจะเข้าไปในเปลวเพลิง

แท้จริงเขา (ในโลกดุนยา) เคยร่าเริงอยู่กับครอบครัวของเขา

แท้จริงเขาคิดว่าเขาจะไม่กลับมา (หาอัลลอฮฺ) อีกเป็นอันขาด

พึงรู้เถิดว่า แท้จริงพระเจ้าของเขาทรงสอดส่องเขาอยู่เสมอ[1]

ข้าขอยืนยันการสาบานด้วยยามตะวันยอแสง

และด้วยกลางคืนที่มันรวมให้ชุมนุมกัน

และด้วยดวงจันทร์เมื่อมันเต็มดวง[1]

แน่นอนพวกเจ้าจะต้องเผชิญกับสภาพหนึ่งหลังจากอีกสภาพหนึ่ง[1]

มีอะไรเกิดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาจึงไม่ศรัทธา

และเมื่ออัลกุรอานได้ถูกอ่านให้พวกเขาฟัง พวกเขาก็ไม่สุญูด[1]

แต่ตรงกันข้าม พวกปฏิเสธศรัทธานั้น พวกเขาไม่ยอมศรัทธา

และอัลลอฮฺทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขาปิดบังไว้[1]

ดังนั้นเจ้า (มุฮัมมัด) จงแจ้งแก่พวกเขาถึงการลงโทษอันเจ็บปวด[1]

นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขาจะได้รับรางวัล (การตอบแทน) อย่างไม่มีสิ้นสุด[1]