الأعلى

จงแซ่ซ้องสดุดีพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงสูงสุดยิ่ง

ผู้ทรงสร้าง แล้วทรงทำให้สมบูรณ์[1]

และผู้ทรงกำหนดสภาวะแล้ว ทรงชี้แนะทาง

และผู้ทรงนำทุ่งหญ้าออกมา (ให้งอกเงยเป็นอาหารของปศุสัตว์)

แล้วทรงทำให้มันเป็นซังแห้งสีคล้ำมอซอ[1]

เราจะสอนให้เจ้าอ่าน แล้วเจ้าจะไม่ลืม

เว้นแต่สิ่งที่อัลลอฮฺทรงประสงค์ แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่เปิดเผยและสิ่งที่ซ่อนเร้น[1]

และเราจะทำให้เป็นการง่ายดายแก่เจ้าซึ่งบัญญัติศาสนาอันง่ายดาย

ดังนั้นจงตักเตือนกันเถิด เพราะการตักเตือนกันนั้นจะยังคุณประโยชน์[1]

ผู้ที่หวั่นกลัวจะได้รำลึก[1]

และผู้ที่ชั่วช้ายิ่งจะหลีกเลี่ยงการตักเตือนนั้น

ซึ่งเขาจะเข้าไปเผาไหม้ในไฟกองใหญ่

แล้วเขาจะไม่ตายในนั้น และจะไม่เป็นด้วย[1]

แน่นอน ผู้ที่ขัดเกลาตนเอง ย่อมบรรลุความสำเร็จ

และเขารำลึกถึงพระนามแห่งพระเจ้าของเขา แล้วเขาทำละหมาด[1]

หามิได้ แต่พวกเจ้าเลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่างหาก

ทั้ง ๆ ที่ปรโลกนั้นดีกว่าและจีรังกว่า[1]

แท้จริง (ข้อตักเตือนสติ) นี้มีอยู่ในคัมภีร์ก่อน ๆ มาแล้ว

คือคัมภีร์ของอิบรอฮีมและมูซา[1]