الضحى

ขอสาบานด้วยเวลาสาย

และด้วยเวลากลางคืน เมื่อมันมืดและสงัดเงียบ

พระเจ้าของเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งเจ้า และมิได้ทรงโกรธเคืองเจ้า[1]

และแน่นอน เบื้องปลายเป็นการดียิ่งแก่เจ้ากว่าเบื้องต้น

และแน่นอน พระเจ้าของเจ้าจะให้แก่เจ้าจนกว่าเจ้าจะพอใจ[1]

พระองค์มิได้ทรงพบเจ้าเป็นกำพร้า แล้วทรงให้ที่พึ่งดอกหรือ

และทรงพบเจ้าระเหเร่ร่อนแล้วก็ทรงชี้แนะทาง (แก่เจ้า) ดอกหรือ

และทรงพบเจ้าเป็นผู้ขัดสน แล้วทรงให้มั่งคั่ง (แก่) เจ้าดอกหรือ[1]

ดังนั้นส่วนเด็กกำพร้าเจ้าอย่าข่มขี่

และส่วนผู้เอ่ยขอนั้น เจ้าอย่าตวาดขับไล่

และส่วนความโปรดปรานแห่งพระเจ้าของเจ้านั้นเจ้าจงแสดงออก[1]